زنان اصلاح طلب مقابل مردان محافظه‌کار

نویسنده

majlis589.jpg

‏

سارا اصفهانی

در جدیدترین واکنش نسبت به لایحه “حمایت از خانواده” ارائه شده از سوی دولت احمدی نژاد به مجلس هفتم، شش تجمع اصلاح ‏طلب زنان با ارسال نامه ای به مجلس هفتم، 23 ایراد وارد بر این لایحه را متذکر شدند. ‏

این لایحه که در اوایل مردادماه از سوی دولت نهم به مجلس ارائه شد در همان ابتدای کار اعتراضات و انتقادات فراوانی را در پی ‏داشت.از جمله نکاتی کلیدی‌ای که معترضان به شدت نسبت به آن ایراد می‌گرفتند قید این نکته بود که مرد می‌تواند بدون اجازه ‏گرفتن از همسر اول خود اقدام به ازدواج مجدد نماید. همچنین در ماده دیگری از این لایحه وزارت امور اقتصادی و دارایی ‏موظف شده است که مهریه‌های بالاتر از حد متعارف و غیرمنطقی را با توجه به وضعیت اقتصادی زوجین در هنگام ثبت ازدواج ‏بعنوان مالیات وصول کند که مهریه متعارف را وزارت اقتصاد براساس آیین‌نامه ای تعیین خواهد نمود.‏

در همین ارتباط، در تاریخ 12 شهریور پنج تشکل اصلاح طلب کمیسیون زنان جبهه مشارکت، جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان، ‏انجمن روزنامه نگاران زن ایران، جمعیت زنان نواندیش ایران و انجمن زنان پژوهشگر علوم انسانی در یک بیانیه مشترک نسبت به ‏این لایحه اعتراض کردند. همچنین، خانه احزاب ایران نیز در نشست و میزگردی با عنوان “بررسی و آسیب شناسی لایحه حمایت ‏از خانواده” به بررسی این لایحه پرداخت که در آن افرادی مانند دکتر فاطمه راکعی، سهیلا جلودارزاده، دکتر صدیقه وسمقی، دکتر ‏مریم بهروزی، دکتر ابراهیم امینی و دکتر علی احمدی به ایراد سخنرانی پرداختند. جبهه مشارکت نیز در دو برنامه جداگانه نسبت ‏به این لایحه اعتراض خود را بیان کرد و سخنرانان این دو مراسم با تبیین مواضع خود به لحاظ حقوقی، قانونی و شرعی به ‏مخالفت با ارائه چنین لایحه‌ای بیان داشتند. در این برنامه ها افرادی چون دکتر محسن کدیور، دکتر علیرضا علوی‌تبار، ‏حجت‌الاسلام هادی قابل، دکتر الهه کولایی، دکتر معصومه ابتکار و فخرالسادات محتشمی‌پور سخنرانی کردند. ‏

به گفته یکی از فعالان اصلاح طلب، نکته جالب درخصوص اعتراضات صورت گرفته به این لایحه این مسئله است که تا به امروز ‏حتی یکی از نمایندگان زن مجلس هفتم نسبت به مفاد این لایحه اعتراض نکرده است که این مسئله جای تعجب زیادی را بر جای ‏گذاشته است.‏

در هر حال با وجود اعتراضات صورت گرفته به این لایحه مجلس هفتم همچنان این لایحه در دستور کار خود قرار داد و کمیسیون ‏فرهنگی مجلس در اولین اقدام بدون کمترین تغییرات بنیادی این لایحه را از تصویب خود گذراند و پیش بینی صاحبنظران حاکی از ‏آن است که لایحه در صحن علنی مجلس نیز بدون کمترین تغییراتی تصویب خواهد شد.‏

مجموعه این مسائل باعث شده است که برخی تشکل‌های اصلاح طلب زن مواجه گردیده و آنها در نامه اعتراض آمیز خود به تبیین ‏اعتراضات خود نسبت به این لایحه پرداخته اند و 23 ایراد به آن گرفته اند.‏

شش تشکل مجمع زنان اصلاح طلب، جمعیت زنان مسلمان نواندیش(ایران)، جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان، انجمن روزنامه ‏نگاران زن ایران(رزا)، کمیسیون زنان جبهه مشارکت ایران اسلامی و جامعه زنان انقلاب اسلامی در این نامه اعتراضی خود ‏ملاحظات و تأملات شان را در باب لایحه حمایت خانواده تشریح کرده‌اند.‏

در نامه مشترک این تشکل‌ها خطاب به نمایندگان مجلس هفتم آمده است: “در پی تصویب کلیات لایحه حمایت خانواده در کمیسیون ‏فرهنگی مجلس مجموعه پیشنهادات و دیدگاه های ارائه شده توسط صاحبنظران و کارشناسان در میزگرد های تخصصی متعدد ‏برگزار شده ونیز در مقالات و بیانیه های منتشره پیرامون لایحه مذکور ارسال می گردد. امید است که با تعامل لازم و تبادل دیدگاه ‏ها و نظرات کارشناسی وبا رفع نگرانی های موجود، منافع زنان و به تبع آن منافع جامعه بیش از پیش ملحوظ و تضمین گردد.“‏

در بخشی از این نامه آورده شده که بایستی مفاد این لایحه “آیین دادرسی خانواده” تغییر یابد و در غیر این صورت مفاد ان بیشتر ‏تداعی کننده “حمایت از مرد در خانواده” است و نه حمایت از رکن خانواده که این امربیشتر به تزلزل بنیان خانواده می انجامد تا ‏حمایت و تحکیم آن.‏

تشکل‌های مزبور اعتراض خود را نسبت به آنچه که دستکاری های دولت در لایحه پیشنهادی معاونت حقوقی و توسعه قضایی قوه ‏قضائیه است ابراز داشته‌ و تاکید کرده اند: “حتی اندک حمایت هایی را نیز که در جهت احقاق حقوق زنان پیش بینی شده بود – هم ‏اکنون - از بین رفته است.“‏

در ادامه نامه ایرادات حقوقی و قانونی مطرح نسبت به مفاد و مواد این لایحه تشریح شده است. در قسمتی از این ایرادات آمده ‏است: “این لایحه عقب گردی جدی است، حتی به قبل از سال 1346 (سال تصویب اولین قانون حمایت خانواده) یعنی حدود 40 ‏سال قبل که حداقل در ماده 14 آن به “انجام اقدامات ضروری ودر صورت امکان تحقیق از زن فعلی” اشاره شده بود.“‏

در بخش دیگری خاطرنشان شده است: “لایحه دولت از دیدگاه سنتی که تعدد زوجات را یک حکم دائمی دینی، واجب شرعی و ‏برای همه شرایط می داند ونه حکمی موقتی و برای شرایط اضطراری تبعیت کرده است، در حالی که از نگاه دین اصل بر تک ‏همسری است و تعدد زوجات یک مباح شرعی مشروط است.“‏