نمایندگان مجلس، رسانه های خبری و کاربران اینترنتی پیام تسلیت محمود احمدینژاد به مردم ایالات متحده آمریکا را بیتفاوتی رئیس دولت به اتفاقات داخل کشور دانسته و ضمن انتقاد از سکوت وی در مورد حادثه شین آباد، از جمله گفتهاند: “چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است.”
محمود احمدینژاد روز یکشنبه، ۲۶ آذر با انتشار پیامی به مردم آمریکا و خانوادههای کودکان کشته شده در جریان تیراندازی در یک دبستان آمریکایی تسلیت گفته است؛ همان کاری که سعید مرتضوی، مدیر برگزیده او هم در روزنامه اش کرد وبه “جناب آقای اوباما”تسلیت گفت.
همزمان روزنامه خورشید به صاحب امتیازی قاضی سعید مرتضوی، یک آگهی تسلیت خطاب به باراک اوباما در صفحه نخست خود منتشر کرده و در آن نوشته است: “جناب آقای باراک اوباما ریاستجمهوری ایالات متحده آمریکا، مصیبت درگذشت کودکان مظلوم 5 تا 10 ساله و آموزگاران آنها در حادثه دلخراش حمله جوان مسلح 20 ساله آمریکایی به دبستانی در یکی از ایالات آن کشور را به خانوادههای داغدار و بازماندگان محترم آنها تسلیت عرض نموده و امیدواریم مسببین این حادثه تلخ و حوادث غمباری همچون کشتار کودکان در عراق و افغانستان و دیگر کشورهایی که مورد هجوم وحشیانه خارجیها و مزدوران آنها قرار گرفته و جان عزیز خود را از دست دادهاند به زودی به سزای اعمال ددمنشانه خویش برسند”.
روز جمعه در پی تیراندازی یک جوان مسلح در دبستان ساندی هوک در شهر نیوتاون ایالت کانتیکت آمریکا، بیست کودک و شش زن بزرگسال کشته شدند. این جوان ۲۰ ساله بعد از تیراندازی در محل واقعه خودکشی کرد.
احمدینژاد در پیام خود گفته است که همه ملتها از جمله “قاطبه ملت ارجمند آمریکا” نیازمند “فضایی آکنده از محبت و صمیمیتاند” و ابراز امیدواری کرد “ملتها در جهانی سرشار از عشق و محبت و دوستی در کنار یکدیگر زندگی کنند.”
رئیس دولت با انتقاد از “سیاستها و برنامههایی که بر اساس منافع مادی و سودجویی عدهای خاص طراحی و اجرا میشود” نسبت به “آثار مخرب آن در روح آحاد جامعه و بویژه کودکان و نوجوانان معصوم” هشدار داده و خواسته است که در این رابطه “تجدید نظر اساسی” صورت بگیرد.
پیام احمدینژاد به آمریکا با انتقاد برخی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی روبرو شده است.
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در گفتگو با سایت اصولگرای فرارو، پیام تسلیت به مردم آمریکا از سوی عالیترین مقام اجرایی جمهوری اسلامی را “قابل توجه” دانسته، اما گفته است “چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است.”
محمد صالح جوکار، نماینده یزد با متهم کردن احمدینژاد به “بیتفاوتی” از وی پرسیده است: “مگر میشود نسبت به اتفاقاتی مانند سیل، زلزله، حادثه منجر به فوت دانش آموزان اعزامی به اردوی راهیان نور یا آتش سوزی در مدرسه شین آباد بیتفاوت بود اما به سرعت به حوادث و وقایع خارج از مرزها واکنش نشان داد.”
در ماههای گذشته شماری از دانش آموزان و معلمان آموزش و پرورش در جریان اردوهای راهیان نور در نقاط مختلف کشور به علت حوادث رانندگی درگذشتهاندد.
همچنین روز ۱۵ آذر ماه بر اثر آتش گرفتن بخاری نفتی یکی از کلاسهای مدرسه ابتدایی روستای شین آباد در پیرانشهر، ۳۷ تن از دانش آموزان این مدرسه دچار سوختگیهای شدیدی شدند که یکی از آنها پس از چند روز بر اثر جراحات ناشی از سوختگی درگذشت.
این حادثه هر چند با واکنشهای گسترده در داخل ایران روبرو شد و وزیر آموزش و پرورش ناچار به حضور در منطقه و عیادت از آسیب دیدگان شد، اما محمود احمدینژاد نسبت به آن سکوت کرد؛ سکوتی که حتی صدای رسانههای اصولگرا را هم در آورد.
سایتهای الف، آفتاب، عصر ایران و چند سایت اصولگرای دیگر با انتشار مطلب مشابهی، این سکوت احمدینژاد را “در شرایطی که وزیر آموزش و پرورش، نتوانسته افکار عمومی را در قبال واقعه آتش سوزی متقاعد کند”، بیاعتنایی او و دولت تحت مدیریتش نسبت به این “رویداد مرگبار” ارزبابی کردند.
سایت عبرت نیوز هم پیش از انتشار پیام احمدی نژاد به آمریکاییان نوشته بود: “اشک های باراک اوباما در سوگ کودکان کشته شده در جریان تیراندازی در یکی از مدارس این کشور را اگر در کنار نیشخند و جملات تمسخرآمیز وزیر آموزش و پرورش کشور خودمان در قبال آتش سوزی در یکی از دبستان های دخترانه ایران اسلامی بگذاریم، چه می توانیم گفت؟کافی است سری به شبکه های اجتماعی اینترنتی بزنیم و ببینیم که جوانان و میانسالان فعال در این شبکه ها، با چه ادبیاتی از وزیر آموزش و پرورش انتقاد می کنند. پاسخ سوال فوق را باید در اومانیسم راستین و مهرورزی قلابی جستجو کرد!… دولتی که قرار بود «به میان مردم برود»، اینک که دیگر به رای مردم فقیر و روستایی نیازی ندارد، این گونه از کنار داغ دیدگی آنان بی اعتنا می گذرد. الان به رای مردم مرفه شهرهای بزرگ نیاز بیشتری است. قرار است جناب مشایی به عنوان یک عارفِ لیبرالِ ناسیونالیست (!)، مردم شهرهای بزرگ را به پای صندوق های رای بکشانند تا دولت مهرورز در قالبی دیگر، ادامه حیات بدهد. یعنی اگر به جای مدرسه شین آباد، خدای نکرده، مدرسه ای در نیاوران تهران آتش گرفته بود، واکنش متفاوتی از دولت احمدی نزاد می دیدیم؟! عمر دولت احمدی نژاد رو به پایان است ولی این دولت، به شهادت بسیاری از مخالفان و حتی موافقان و حامیان سرسختش، تقریباً به هیچ یک از شعارهای خود پای بند نمانده است. فقیر نوازی برای این دولت، طریقیت دارد نه موضوعیت. حادثه مدرسه شین آباد، موید این مدعاست. به جای پروراندن سودای خام مدیریت جهانی، بهتر است کمی از دولتمردانی یاد بگیریم که از صبح تا شب مشغول انتقاد از آنهاییم”.
اینک محمد صالح جوکار، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، در مصاحبه خود با سایت فرارو، بر ضرورت واکنش مسئولان “نسبت به هر حادثه و واقعه کوچک و بزرگی در اقصی نقاط کشور” تاکید کرده و گفته است که این اقدام “به غیر از وظیفه امری است که در عرف و فرهنگ ما نیز توصیه شده است.”
به گفته نماینده یزد در مجلس، “بر اساس همین فرهنگ است که وقتی خودمان نمیتوانیم برای ابراز همدردی در محل حادثه حضور پیدا کنیم نمایندهای را به نمایندگی اعزام میکنیم که در حادثههای که اخیر در کشور بروز پیدا کرده است شاهد حضور پررنگ نمایندگان دولت برای ابراز همدردی نبودهایم.”
در واکنشی دیگر به پیام تسلیت محمود احمدینژاد به مردم آمریکا، سایت شبکه خبری صبح تهران هم هر چند این نامه را “پسندیده” توصیف کرده اما پرسیده است: “چرا آقای احمدینژاد تا این لحظه برای دانش آموزان مدرسه شین آباد پیرانشهر که در آتش سوختند، پیامی نداده و با خانوادههای کودکان کشته شده و سانحه دیده در این حادثه ابراز همدردی نکرده است.”
دی پرس، دیگر سایت اصولگرا هم نوشته است “مرگ کودکان دردناک است چه در ایران، چه در آمریکا چه در غزه، چه در سوریه و چه در شین آباد. شنیدن نالههای کودکان دل سنگ را هم آب میکند اما مهم همان جهان سرشاز از عشق و محبت و دوستی است که همدردی میطلبد اما نه فقط برای غریبهها و برای چنگ زدن به ریسمان دوستی سیاسی.”
این سایت همچنین یادآوری زلزله چند ماه پیش شهرستان ورزقان نوشته که احمدینژاد “صدای نالههای کودکان زیر آوار مانده ورزقان را هم نشنید اما فوت مادر رئیس جمهور سیرالئون را تسلیت گفت.”
سایت شفاف هم در گزارشی نوشت: “اینجا پیرانشهر است، مراسم خاکسپاری سیران یگانه. زجه های مادری داغدار در گوش شهر پیچیده. پشت در های بیمارستان سینای تبریز هم صدای شیون و زاری خانواده های کودکان سوخته بلند است. از دست نوازش رئیس جمهور اما خبری نیست که نیست. رئیس جمهوری که صدای ناله های کودکان زیر آوار مانده ورزقان را هم نشنید اما فوت مادر رئیس جمهور سیرالئون را تسلیت گفت. حالا هم در پی حادثه تیر اندازی در آمریکا، محمود احمدی نژاد، مرگ کودکان آمریکایی را در پیامی تسلیت گفته است. پیام تسلیتی که مانند تیری است در قلب خانواده های داغدار کودکان درگذشته کشور. درست است، مرگ کودکان دردناک است چه در ایران، چه در آمریکا چه در غزه، چه در سوریه و چه در شین آباد. شنیدن ناله های کودکان دل سنگ را هم آب می کند اما مهم همان جهان سرشاز از عشق و محبت و دوستی است که همدردی می طلبد اما نه فقط برای غریبه ها و برای چنگ زدن به ریسمان دوستی سیاسی. آقای رئیس جمهور اینجا در شین آباد هم یگانه دختری در گذشته است. در تبریز نیز گل های زندگی کودکانی پرپر شده است… “.
خبرآنلاین نیز با انتشار مطلب تندی علیه احمدینژاد باعنوان “آقای احمدینژاد! آب حمام ساندی هوک برای دوست گرفتن، گرمتر از شین آباد بود؟” به انتقاد از او پرداخته است.
نویسنده این مطلب، با انتقاد از پیام رئیس دولت به مردم آمریکا خطاب به او نوشته است: “گر بنا به دوستی و دوست یافتن و نگهداری آن باشد چه کسی بهتر از پدران ومادران شین آبادی؟ آیا دوست گرفتن با آب حمام شین آباد که هیچ زحمتی نداشت! پسندیدهتر نبود؟ عید بدانم حادثه شین آباد برای رییس جمهور کمتر از ساندی هوک باشد اما خدا آنروز را نیاورد که برای یافتن فرصت دوستی با بیگانگان در انتظار جرم و جنایت در آن کشورها بنشینیم.”
انتشار پیام تسلیت احمدی نژاد به “ملت ارجمند آمریکا” همچنین با موج گسترده ترانتقادهای مردمی ه مواجه شده است. از جمله در شبکه های اجتماعی، بسیاری از کاربران با مقایسه سکوت او درباره حادثه پیرانشهر و تسلیت اش به امریکاییان، با الفاظی تند او را مورد خطاب قرار داده اند.