فریبا صراف
محمود احمدی نژاد هر بار که درباره مسائل خارجی سخن می گوید، بحرانی بر بحران های موجود کشور می افزاید. این بار اما سخنان و تصمیمات وی، بحرانی داخلی آفریده و مردمان شهر کوچکی در استان فارس را به خیابان ها کشانیده است.
داستان از این قرار است که وی در جریان سفر به آباده “به صورت ناگهانی و بنا بر درخواست برخی از حاضران، روستای خسرو و شیرین را که مدتی است مالکیت آن مورد اختلاف بین آباده و اقلید است، به آباده واگذار کرد”. به همین سادگی.
به دنبال این ماجرا دیروز”شماری از مردم شهرستان اقلید در اعتراض به جدا کردن روستای خسرو و شیرین از این شهرستان و الحالق آن به شهرستان آباده از توابع استان فارس به تجمع اعتراض آمیز پرداختند”.
به گزارش ایلنا از شیراز” این تظاهرات چند روزی در آرامی” ادامه داشت تا اینکه دیروز”پس از برخوردهای پراکندهای که میان نیروی انتظامی و معترضان صورت گرفت، نیروی انتظامی با استفاده از گاز اشکآور به متفرق کردن معترضان اقدام کرد. در پی این درگیریها،معترضان به سوی بعضی اماکن دولتی حرکت کردند و خساراتی به پنج شعبه بانکی در سطح شهر اقلید و همچنین اداره تامین اجتماعی این شهر وارد”آوردند.
در این تجمع اعتراضی که به گزارش خبرگزاری های رسمی کشور” صدها تن از اهالی شهرستان اقلید شرکت داشتند” برخی” از معترضان با آتش زدن حلقههای لاستیک در بلوار مطهری- که فرمانداری شهرستان اقلید در آن قرار دارد- اعتراض خود را به الحاق روستای خسرو و شیرین به شهرستان آباده ابراز کردند.” البته خبرگزاری های رسمی سخنی از شعارهای داده شده به میان نیاورده و در این زمینه سکوت اختیار کرده اند.
آقای احمدی نژاد بعد از سفر به استان گیلان نیز داستان آفرید؛ جدا از آنکه مامورین امنیتی وی شهر را قرق کردند و با بستن جاده ها، زندگی مردمان این استان را مختل کردند،او در یکی از سخنرانی هایش در “جمع نخبگان” این استان گفت:” برخلاف دیدگاه بعضی افراد، من معتقدم زنان گیلانی با حفظ عفاف خود در عرصههای مختلف کشاورزی حضور داشتهاند.”
این اظهارات نیز با اعتراض شدید مردم روبه روشد تا جایی که علی صادقزاده نماینده مردم رشت در مجلس شورای اسلامی ضمن سخنانی اعتراضی گفت:” سایر مواضع ایشان نیز همین گونه است.”
و به واقع که اگر چنین نبود، تنها با یک سئوال و یک دست بلند کردن نام شهری عوض نمی شد: “محمود احمدینژاد در جمع مردم گاوبندی استان هرمزگان هنگامی که امام جمعه و فرماندار این شهر پیشنهاد کردند که نام این شهرستان را به پارسیان تغییر بدهد، نظر مردم حاضر را جویا شد و پس از مشاهده استقبال افراد حاضر در سخنرانی خود گفت: از این به بعد نام گاوبندی به نام پارسیان تغییر کرد.” باز هم به همین سادگی.
البته صدای این تصمیم بعدا در می آید.