‏ برای مراسم مستقل ادبی جا نمی دهند

نویسنده

‏hedayatjayezaadabi.jpg

پرستو سپهری

بر گزارکنندگان دو جایزه دیگر ادبی هم بامشکل محل بر خوردو به هرکجا مراجعه کردند به بهانه های مختلف از دادن ‏سالن به انها خودداری شد.‏

برگزارکنندگان جایزه ادبی‎ ‎‏”هدایت” که در صدد بودند تا ششمین دوره خود را بر گزارکنند و مسئولین برپائی سومین ‏دوره جشنواره “واو” به همان سرنوشتی دچار شدند که پیشتر برگزار کنندگان جوایز مهرگان و گلشیری: درتهران 12 ‏میلیونی برای گردهم آئی دست بالا 500 نفر جان نیست.‏

‎ ‎جایزه‌ هدایت خصوصی برگزار می شود‏‎ ‎

ششمین مسابقه‌ی داستان کوتاه‌نویسی صادق هدایت، به‌ علت پیدا نکردن مکان برای برگزاری آن به صورت خصوصی ‏برگزار می‌شود. این در حالی است که پنج دوره‌ی قبلی اهدای این جایزه در خانه‌ی هنرمندان برگزار شده بود.به گفته ‏جهانگیر هدایت - دبیر جایزه‌ هدایت -امسال هم طبق توافقی که با مدیر قبلی خانه‌ی هنرمندان شده بود قرار بر این بود ‏که مراسم پایانی جایزه روز ۲۵ بهمن‌ماه در تالار بتهوون برگزار شود؛ ‌اما با تغییر مدیر این مکان، با برگزاری مسابقه ‏در این محل موافقت نشده است. به این ترتیب زمان برگزاری مراسم نیز هنوز مشخص نیست و گفته می شود که ‏بصورت خصوصی برگزار خواهدشد.‏

داستان‌های راهیافته به مرحله‌ی نهایی مسابقه‌ی داستان کوتاه‌نویسی هدایت از بین ۷۱۵ داستان فرستاده‌شده به دبیرخانه‌ ‏جایزه به ترتیب حروف الفبا به این شرح معرفی شده‌اند: “ناخناتو نجو” سپیده ابرآویز، “مایل به خاکستری” امید پناهی ‏آذر، “کلت کمری” جواد پویان، “شبی در ونیز” مرضیه جوکار، “بنگر به صفحه‌ی کلید” فرهاد حیدری گوران، ‏‏”سایه‌ها” از امیر رحیمی، “لعنتی” شیوا رمضانی، “بچه که مرد، جلال کثافت” نوشته‌ی میلاد صادقی، “عجب بهار ‏کسالت‌آوری” مهدی فاتحی، “فنجان‌های خالی” فائزه فرهومند تهرانی، “کف دست” پیمان فیوضات، “یک راز کوچک ‏خیلی خیلی بزرگ”، عباس غدیرمحسنی، “گورزا” از نسرین مدنی، “نقشِِِِ بر آب” ویدا مشایخی، “خانه” ‏نوشته‌ی مصطفی منوچهری، “دکتر کندی هلن را در باغچه‌ی خانه دفن کرده بود” از خزر مهران‌فر، “پنتی منتو” ‏نوشته‌ی جواد نادری اسکندانی، “آقای سزار غمگین است” از امیلیا نظری، “سد” ساسان نیک‌پسند، و “هی سی سالت” ‏آنیتا یارمحمدی. از میان داستان‌های یادشده، ۱۰ داستان به مرحله‌ی پایانی راه می‌یابند و سه نفر برنده‌ی نهایی این ‏مسابقه در مراسم پایانی معرفی خواهند شد.‏

‎ ‎واو هم جا ندارد‎ ‎

انجمن مطالعاتی آثار داستانی متفاوت موسوم به «واو» نیز با بروز همین مشکل در هفته گذشته قادر به برپایی مراسم ‏اهدای جایزه ادبی متفاوت نشد‏‎. ‎

فائزه شاکری دبیر این جایزه با اشاره به این موضوع که بنا بود جایزه متفاوت را در پنجشنبه آخر بهمن ماه اعطا کنیم ‏گفت:‏‎ ‎‏”این امر به دلیل پیدا نکردن فضا برای برگزاری جایزه میسر نشده است. برخی فرهنگسراها بابت برپایی مراسم ‏ها هزینه ای می خواهند که انجمن واو قادر به پرداخت آن نیست. برخی هم که در این مساله با ما کنار می آیند در نهایت ‏اعلام می کنند در تاریخ موردنظر شما برنامه دیگری داریم‎.‎‏ “‏

شاکری پیش از این گفته بود:‏‎ ‎‏”مراسم پایانی «واو» هر سال در اولین پنجشنبه بهمن و در خانه هنرمندان ایران برگزار ‏می شد ولی امسال با تمام تلاش اعضای انجمن تا این تاریخ سالنی برای برگزاری مراسم نیافته ایم. در صورت به نتیجه ‏رسیدن تلاشهایمان مراسم اهدای تندیس به بهترین رمان متفاوت و بهترین ناشر رمان متفاوت در آخرین پنجشنبه بهمن ‏برگزار خواهد شد‎.‎‏”‏

این انجمن پس از شناسایی و معرفی 13 اثر متفاوت سال 1385 از میان 34 رمان و داستان بلند، شش اثر را برای راه ‏یافتن به مرحله ماقبل نهایی انتخاب کرد. این آثار به ترتیب حروف الفبا عبارت اند از: “اندوه جنوبی” نوشته محمد ایوبی ‏‏(کتاب پنجره)، “دیلماج” از حمیدرضا شاه آبادی (نشر افق)، “سالمرگی” به قلم اصغر الهی (نشر چشمه)، “عقرب روی ‏پله های راه آهن اندیمشک” نوشته حسین مرتضائیان آبکنار (نشر نی)، “فرشته ها بوی پرتقال می دهند” به قلم حسن ‏بنی عامری (نشر نیلوفر) و “میم” نوشته علیمراد فدایی نیا (نشر ثالث).‏

ناظرانی که سیاست فرهنگی دولت احمدی نژاد را از نزدیک ‏‎ ‎‏ دنبال می کنند بهانه های گوناگون مسئولین سالن های ‏دولتی و خصوصی را ناشی از سیاست جدید وزارت ارشاد در برخورد با جوایز غیردولتی می دانند.‏